124 Pinksteren

Sjavoeot
Sjavoeot, ook gespeld als: Sjavoe'ot, Sjawoe'ot, Sjawoeot, Shavoe'ot of Shavuot, betreft het
joodse Wekenfeest dat zeven weken na Pesach wordt gevierd. Het is tevens het einde van de
Omertelling.

Oorspronkelijk was het het feest waarop de 'eerstelingen' van de oogst (datgene wat het eerst
wordt geoogst) aan God werden geofferd (Sjavoeot is van oorsprong een oogstfeest), maar later
werd dat de herdenking van het verkrijgen van de Tora (de wet, met name de Tien Geboden) op
de Sinaïberg; dit heet Matan Tora (geven van de Tora) genoemd. Volgens latere joodse
verklaringen is het proces van het ontvangen de Tora toen echter pas begonnen en is dat een
continu doorlopend proces.

Vanwege het centraal stellen van de Tora bestudeert men tijdens dit feest de Tora plus allerlei
commentaren daarop. Het is gebruikelijk om op de eerste nacht van Shavoeot de gehele nacht
wakker blijven en in de synagoge of beit midrash te leren tot de ochtend en dan vroeg Shacharit te
gaan bidden. Voor deze nacht is een speciaal leerprogramma beschikbaar dat elk jaar op die nacht
wordt beoefend; het bestaat uit bepaalde selecties uit de Talmoed. Dit leerprogramma heet de
tikkun leil shavuot, de 'orde van de nacht van Shavoeot.' Daarnaast is het gebruikelijk om
melkproducten te nuttigen zoals kaas.

Tijdens Shacharit worden extra gebeden gezegd waaronder het Aramese Akdamut en wordt er uit
de Tora gelezen: op de eerste dag Shemot / Exodus 19:1-20:23, en op de tweede dag Devarim /
Deuteronomium 14:22-16:17. De maftir leest op de eerste dag Bamidbar / Numeri 28:26-31, en de
haftara is op de eerste dag Yechezkel / Ezechiël 1:1-18 en 3:12. Op de tweede dag leest de maftir
hetzelfde als op de eerste dag, maar de haftara is dan Chavakuk / Habakuk 2:20-3:19. Verder
wordt in de met bloemen versierde synagoge het boek Ruth gelezen, waarmee men ook de relatie
met het oogstaspect van dit feest wil aangeven.

Na Sjavoeot zijn huwelijken weer toegestaan, mogen mannen zich weer scheren en mag er weer
naar instrumentale muziek worden geluisterd. Al deze activiteiten waren tijdens de Omertelling die
met Pesach begon verboden (met uitzondering van Lag BaOmer).

Op de joodse kalender valt Sjavoeot op 6 (en 7) sivan.
Hierbij moet worden aangetekend dat in Israël Sjavoeot slechts één dag duurt, daarbuiten duurt
het twee dagen maar vanwege het feit dat een joodse dag met zonsondergang begint beslaat dit
feest (binnen Israël) twee of (buiten Israël) drie niet-joodse dagen:

Joods jaar 5768 - 2008: avond van 9 - avond van 10 juni

PINKSTEREN
11 mei 2008
Pinksteren (Pentékosté in het Grieks) is een christelijk hoogfeest waarin de verlichting door de
Heilige Geest herdacht wordt en het begin van de Kerk wordt gevierd.

Omdat Pinksteren op de 50e Paasdag valt (dus precies 7 zondagen later dan Pasen) valt Pinksteren
dan ook niet elk jaar op dezelfde datum. Dit geldt evenzeer voor de feestdagen die volgen op
Pinksteren : het feest van de Heilige Drieëenheid, Corpus Christi, het feest van het Heilig Sacrament
en van het Heilig Hart. Zie ook Paas- en Pinksterdatum en Paascyclus.

De oorsprong van Pinksteren
De oorsprong van Pinksteren ligt in de Mozaïsche wetten die aan het volk Israël gegeven waren na
hun exodus uit Egypte. In het bijbelboek Leviticus, hoofdstuk 23:15-22 staat dat op de vijftigste
dag, op de dag na de zevende sabbat vanaf Pesach nieuwe offers voor God moest worden
gebracht, als een soort afsluiting van Pesach. Het feest werd ook wel het 'wekenfeest' genoemd
(Deuteronomium 16:10). Er moesten 'eerstelingen' van de graanoogst en het vee worden geofferd.
Er moest een samenkomst worden gehouden en niemand mocht zijn gewone werk doen. In het
christendom werd het wekenfeest 'pinksteren' genoemd, naar het Griekse woord 'pentekostos'
(=vijftigste). Tijdens het pinksterfeest wordt herdacht dat de Heilige Geest, de derde persoon van
de drie-eenheid, neerdaalde uit de hemel op de apostelen. De Heilige Geest openbaarde zich
zichtbaar als vuur en hoorbaar als wind.

Na Jezus' dood op Goede Vrijdag en zijn verrijzenis op Pasen hadden de leerlingen van Jezus nog
veertig dagen lang de steun van zijn aanwezigheid gehad. Op de veertigste dag van Pasen (let op:
niet de veertigste dag na Pasen) werden de leerlingen door Jezus' Hemelvaart alleen achtergelaten.
Wel had hij beloofd dat hij de Heilige Geest zou sturen, die hen geestelijk verder zou leiden en hen
kracht zou geven om getuigen van het evangelie te zijn.

In het bijbelboek Handelingen in het Nieuwe Testament staat dat de leerlingen naar Jeruzalem
terugkeerden, waar ze in een bovenzaal bij elkaar kwamen om in Judas' plaats een nieuwe apostel te
kiezen en om samen te bidden. Op de Pinksterdag daalde de Heilige Geest op hen neer en
inspireerde hen om het evangelie te verkondigen. De bijbel zegt dat iedereen hen hoorde spreken in
zijn eigen taal hetgeen vaak wordt uitgelegd als dat de leerlingen ineens alle talen van de ter plekke
aanwezige toehoorders (de talloze buitenlandse bezoekers in Jeruzalem) machtig waren, maar wat
ook kan betekenen dat allen hun uitleg goed konden begrijpen: ze spraken de taal van het volk en
niet die van hogepriesters.