Leestip Scharlaken rood

Londen, jaren zeventig van de negentiende eeuw. Sugar, een intelligente negentienjarige prostituée in het
bordeel van de hardvochtige Mrs Castaway, verlangt naar een beter leven. Dan komt William Rackam
langs, een ambitieuze parfumfabrikant. Hij wil haar liefde exclusief en richt aan de rand van de stad een
comfortabele woning voor haar in. Gaandeweg raakt haar leven verstrengeld met Rackam, wiens grote
huis behalve veel bediendes een uiterst onstabiele echtgenote herbergt en een verborgen dochter.
Terwijl Sugar op ongewone wijze de sociale ladder beklimt, passeert een stoet van beminnelijke,
aandoenlijke, afstotende en gekmakende personages - gelovigen van alle soorten en hoeren voor alle
smaken.
Maar in het hart van deze panoramische, gelaagde vertelling staat die ene vrouw en haar fascinerende
strijd om haar lichaam en ziel uit de goot te tillen. Hoewel Faber Sugar met historische precisie weet te
belichten als een typische vrouw van haar tijd, is het dankzij zijn inlevingsvermogen ook een
vrouwenportret geworden van universele geldigheid en aantrekkingskracht.

Lelieblank, scharlaken rood, een immense roman van Victoriaanse allure, biedt een zeldzaam rijk,
bedwelmend en bevredigend leesgenoegen.

De pers
Waren het maar meer dan de ruim 800 bladzijden geweest!
Een meesterlijke literaire soap die zich grotendeels afspeelt in 1875.
Faber is hard op weg om een van de toonaangevende schrijvers van Groot-Brittanië te worden.
Faber schrijft proza waar je vaak en veel bij glimlacht.
Knap is ook hoe Faber het Victoriaanse tijdgevoel weet op te roepen.
The Crimson Petal kenmerkt zich door zo’n wonderlijke vlotte, lichte, bijna light-verse-achtige kwaliteit,
dat je bijna het stilistisch vernuft over het hoofd ziet. Het grote leesplezier schuilt bovenal in de
zorgvuldig gecomponeerde zinnen, de precieze woordkeuze waarmee Faber zijn personages en hun
gemoedsgesteldheid weet te typeren.
De verslaafd geraakte lezer wil maar één ding: The Crimson Petal 2 of hoe het afliep met Sugar.
Bovendien: een dealer mag de kraan niet zomaar dichtdraaien. Hij is het aan ons verplicht.
NRC HANDELSBLAD

Wacht niet op de film. Een boek als dit is nog beter dan seks.
Sinds vorig seizoen wacht iedereen op weer zo’n weergaloos boek als The Corrections van Jonathan
Franzen. Hier is het. TIME MAGAZINE

In eerder werk liet Faber al zien dat hij kan schrijven in een adembenemende range van stijlen, van
satirisch tot lyrisch… In dit boek voegt hij alles samen. THE SCOTSMAN

Briljant boek. Deze kolossale Victoriaanse roman, geschreven vanuit een alwetende verteller die met
beide benen in de 21ste eeuw staat, balanceert op de grens van timide erotiek en pornografie. Fabers
roman is tegelijkertijd heel modern omdat hij zijn verteller laat spelen met de tijd en de moraal, met dat
wat nog komen gaat: de twintigste eeuw, wereldoorlogen, machines, technologie, seksuele bevrijding.
Hoe die bestijging van de sociale lqadder door Sugar in zijn werk gaat, moet u zelf maar lezen.
Navertellen heeft geen zin. Bovendien wil ik het subtiele soapkarakter van de roman niet verpesten door
de clue te onthullen. U wordt vanzelf meegesleept door Fabers vertellust, door zijn vermogen om als
een literaire evenknie van Charles Dickens (maar dan veel minder preuts) het Londen van 1875 te
beschrijven.
Adembenemende roman vol verdringingen en visionaire vergezichten.
Het boek van een meesterverteller dat roert in de onrustige ziel van de 21ste-eeuwse lezer.
DE GROENE AMSTERDAMMER

Opwindend en absoluut onvergetelijk. Het is moeilijk voorstelbaar dat lezers die naar een goed verhaal
hongeren, dit niet als wolven zullen verslinden. KIRKUS REVIEWS

Michel Faber heeft een roman geproduceerd die Dickens geschreven zou hebben als hij wat opener had
kunnen zijn.
Elk boek van Michel Faber is reden voor een feest – hij is tegelijkertijd een van de meest serieuze en de
grappigste schrijvers van deze tijd. THE GUARDIAN

Er zijn vele grote romans geschreven gestiueerd in de Victoriaanse tijd, zoals Possession van AS Byatt
en The French Lieutenant’s Woman van John Fowles, maar geen komt in de buurt van Fabers
zedenschets.
SUNDAY HERALD

Sinds kort bestaat er een overtreffende trap in de literatuur. Je hebt dikke boeken, je hebt stoeptegels én
je hebt The Crimson Petal and the White. Het telefoonboek háált het niet bij dit kolos; romans die
ernaast staan schrompelen ineen tot meelijkwekkende novelletjes.
Interessanter en opwindender auteur kom je zelden tegen, en het is al gauw duidelijk dat dit in alle
opzichten zijn magnum opus is.
Het is allemaal te veel om hier ook maar aan te stippen. En je wordt zo meegesleept door het verhaal dat
je bijna niet eens merkt hoe knap The Crimson Petal eigenlijk in elkaar zit. Faber nam de Victoriaanse
roman, voegde er zijn moderne ideeën over psychologie, religie en emancipatie aan toe en kneedde er
een prachtig geheel van. Met zinnen die klinken als instrumenten in een symfonie, een orkest aan
onvergetelijke personages.
Je ziet de dingen, ruikt ze, en je wilt alleen maar meer.
Dat je dat na een kleine negenhonderd pagina’s abrupt niet meer krijgt, maakt je even kwaad. Maar dan
denk je aan wat dat meisje antwoordde op die vraag van haar gouvernante. Duizend pagina’s? ‘Ik zou
duizend miljoen pagina’s lezen, juf, als alle woorden woorden waren die ik kon begrijpen.’ Bij sommige
boeken komen de laatste pagina’s altijd te vroeg.
HET PAROOL

Het is geruststellend om te weten dat dit soort romans nog geschreven worden en dat er nog uitgevers
bestaan die ze ondersteunen. SPECTATOR

Een geweldig verhaal over erotische liefde, zonde, familieruzies en klasseverschillen. Een buitengewoon
onderhoudend meesterwerk dat lezers gevangen zal houden tot de laatste pagina. PUBLISHERS
WEEKLY

De auteur
Michel Faber werd geboren in Nederland, groeide op in Australië en woont nu met zijn vrouw in de
Schotse Hooglanden. Hij debuteerde in 1998 met de verhalenbundel Some Rain Must Fall (bekroond
met de Scottish Arts Council Award en de Saltire First Book of the Year Award 1999) en brak
internationaal door met zijn roman Onderhuids (Under The Skin), geselecteerd voor de shortlist van de
Whitbread First Novel Award 2000 en genomineerd voor de Dublin Impac Award 2002.
Zijn recente novellen The Hundred and Ninety-Nine Steps en The Courage Consort verschenen bij
Podium in één band, Honderdnegenennegentig treden/Het Courage Ensemble. Ook in Nederland waren
critici over zijn eerdere werk al vol lof. "Dat Faber nog Nederlands spreekt, lijkt me wel iets waar wij
een beetje trots op mogen zijn," schreef Max Pam. Over zijn novellen: "Het is allemaal prachtig gedaan"
(Hans Bouman, Volkskrant). "Enorm talent (…) laat andere Nederlandse schrijvers (ach, laten we hem
maar gewoon annexeren) moeiteloos achter zich" (Dirk-Jan Arensman, Parool).