Exclusieve Pennen
Bijzondere Collecties
Atlassen Reprints Amsterdam Specials Religie - Kunst Fotografie Natuur Cultuur Over Rome Kookboeken Specials Kookboeken op land etc. Reisgidsen per land Openingstijden Anno 1778 ? Concertgebouw Literaire Salon Programma Jimmink Kunst bij Jimmink Preek van de Leek
Activiteiten
Schrijvers Monument
Geschiedenis
In Memoriam 4 Mei Open Joodse Huizen 5 mei Huizen van Verzet FOTO'S 1943 St Wolff Anne Frank
Anne Frank’s
Bookshop
Art & Collectors Editions
Bij Jimmink

PROGRAMMA 2017

XL Editions

Rijks

Masters Of The Golden Age


Paintings

Of The Gallery Of Honour

TASCHEN

Uitgeverij SJA'AR

Judaïca

Ester Scroll Megallah Werkman Chassidische Charlotte Salomons

Naast de BOEKENBON accepteren wij ook de VVV-BON en de IRISCHEQUE

Stolpersteinen ONZE FOLDER 5 mei Vrijheidsmaaltijd 7 mei Boekpresentatie

Oorlog bestond niet,  Fieke van Heeks Heeks

Home Nederlandstalige boeken Kinderboeken Engelstalige Boeken Ereading Acties Bij Boekhandel Jimmink Help
Rooseveltlaan 62
1078 NL Amsterdam   
020 - 679 12 44
info@jimmink.eu Boekhandel Jimmink Winkelmandje
ZOEK HIER 
EEN BOEK

De schouw in de woonkamer.

De glazen kastdeuren waren ooit deuren met behang.

Foto: Elsbeth Tijssen



Margot bij de schouw voor de kastdeur

nog met behang



Uit het Parool


Het andere huis van Anne Frank

Voormalige woning van familie aan Merwedeplein wordt in oude staat teruggebracht en gaat bedreigde schrijvers herbergen.


JORIE HORSTHUIS


AMSTERDAM - "Kijk, hier zitten twee plankjes los," zegt Henk Schröder als hij hurkt voor een inbouwkast in de bijkamer. Hij wrikt de houten planken uit de vloer en steekt een meetlat in het gat dat vrijkomt. "Moet je kijken hoe diep. Hier kan een mens zich verschuilen."


Het voormalige huis van Anne Frank en haar familie aan het Merwedeplein 37 zit nog vol geheimen. Of het gat in de grond echt is gebruikt als schuilplek, is niet bekend. Misschien was het wel een geheime opslagplaats voor waardevolle spullen. Of gewoon een wijnkelder.


Schröder heeft een ingewikkelde taak. Als projectleider van woningcorporatie Ymere moet de architect zo veel mogelijk details zien te achterhalen van het huis in de Rivierenbuurt waarin de familie Frank van 1933 tot 1942 heeft gewoond. Ymere heeft de woning een maand geleden gekocht en wil die in samenwerking met de Anne Frank Stichting in de oude staat terugbrengen. Vanaf september zal het pand worden verhuurd aan de stichting Amsterdam Vluchtstad, die bedreigde schrijvers selecteert om voor een jaar in het huis te wonen en in vrijheid te schrijven.De woning op de tweede verdieping van het huizenblok aan het Merwedeplein staat leeg. Vier andere huishoudens hebben het pand in de afgelopen decennia bewoond, waaronder een antikraakwacht. Er is het een en ander veranderd, maar niemand heeft er een onherstelbare puinhoop van gemaakt, verzekert Schröder. Op de vloer van de kamers liggen afgescheurde behangsnippers en er zitten scheuren in de muur. Een deel van het huis is een beetje verzakt.De vloer kraakt onder zijn voeten als Schröder van de ene kamer naar de andere loopt. Als een ware detective gaat de architect te werk om details te vinden. Op sommige muren zitten wel zes lagen behang over elkaar geplakt, die hij losweekt om ze

afzonderlijk van elkaar te kunnen bestuderen. Met een vergrootglas bekijkt hij de schamele hoeveelheid foto's die bewaard zijn gebleven, in de hoop details te ontdekken van de kleur en het motief van het behang dat er hing toen de familie Frank er woonde.


Met latere bewoners van het huis loopt hij door het pand om zoveel mogelijk informatie in te winnen over vernieuwingen in de afgelopen decennia. Was die deurklink altijd al van metaal, of was er eerst een van hout? En die kast in de woonkamer, wanneer is die gebouwd?


Brief

Een aantal aanwijzingen over de inrichting van de kamers kan hij vinden in citaten uit een brief van Anne aan haar familie in Zwitserland, en uit het boek dat Miep Gies samen met Alison Leslie Gold heeft geschreven over haar herinneringen. Maar veel citaten zijn er niet, ze passen makkelijk op één A4'tje.


Gelukkig heeft de architect verstand van woningen uit de jaren dertig. Van sommige elementen weet hij zeker dat ze er toen nog niet geweest kunnen zijn. Zoals dat metalen aanrechtblad, dat is dus echt 'fout'. "Daar zat granito op," zegt hij met stelligheid. Maar dat plankje aan de muur en die mooie keukenkast, die zijn origineel. “Die heb ik ook in andere huizen gezien in ditzelfde blok.”Schroder loopt naar het kleine kamertje links naast de keuken. Dit moet een slaapkamer zijn geweest, maar van wie is onduidelijk. Een oud vriendinnetje denkt dat Anne er sliep. “Ze wist zich te herinneren dat ze nog in het huis is geweest direct nadat de Franks waren vertrokken naar hun onderduikadres aan de Prinsengracht. Volgens haar stonden de rode schoentjes van Anne nog netjes onder het bed toen zij het huis al had verlaten."


Schröder vermoedt dat Otto Frank de eerste bewoner was die Merwedeplein 37 betrok. De huizen zijn vrij groot en luxueus en waren daarom voor veel Amsterdammers in de crisisperiode van de jaren dertig te duur. Een aantal woningen heeft jaren leeggestaan.


Moeder

Het gezin heeft er niet lang alleen gewoond. De moeder van Edith woonde bij hen in totdat ze stierf in 1942. "Zij was altijd ziekelijk. Ze zat de hele dag op een stoel in de huiskamer naar buiten te kijken," weet Schröder.


Daarnaast was er vooral in de laatste jaren altijd een onderhuurder aanwezig en uit documenten blijkt dat op 11 mei 1940 nog vier mensen werden ingeschreven op het adres. "Waar al deze mensen hebben gewoond, is mij nog een groot raadsel," bekent de architect. Schröder heeft een half jaar de tijd om alles voor elkaar te krijgen. Dat is niet veel, verzekert hij."Op een gegeven moment moeten we toch keuzes gaan maken. Ik hoop dat het beeld dat zich langzaam voor mijn ogen begint te vormen, een beetje waarheidsgetrouw is."







ZO ZAG HET ERUIT


Annes beschrijving van de, zolderkamer in een brief aan familie in Zwitserland, 22 maart 1941:


"Ik zit hier nu aan de schrijftafel. Onze kamer is erg groot, wij hebben een komode, een wastafel, dan een wandkast, daar tegenover mama’s sekreter die wij hebben ingericht als een snoezig schrijftafeltje, dan Margot's opklapbed, en nog een afzettafeltje, dan de divan, daar slaap ik op en in het midden een tafeltje, met een grote, leunstoel en al mijn schilderijtjes en foto's, onder anderen Bernd de zijne."


Uit Herinneringen aan Anne Frank van Miep Gies en AIIson Leslie Gold, 1996:


"Op die zaterdagse bijeenkomsten zaten we met zijn allen rond de grote donkere mahoniehouten tafel in de huiskamer van de Franks. De tafel stond vol met koffiekopjes, roomkannetjes, mooi gepoetst zilver van mevrouw Frank en heerlijke zelf gebakken kaastaart of cake."

"Ik bewonderde met name een fraaie hoge secretaire in negentiende-eeuwse Franse stijl, die tussen

twee ramen stond. (...) Op de achtergrond klonk het zachte tikken van een statige grootvaderklok.

Het was een Ackerman, gemaakt in Frankfort."